- Çocuğunuz çok heyecanlı ise köpeğe yaklaşmasını engelleyin. Çocuklarınıza köpeklerin yanında sakin bir enerji yaymanın önemli olduğunu öğretin.
- Çocuğunuza köpeklere nasıl yaklaşmaları gerektiğini öğretin. Herkes için ana kural: köpeklerden yaklaşılmasını istediğini gösteren herhangi bir işaret almadan ona dokunmamak, onunla konuşmamak ve göz kontağı kurmamak gereklidir.
- Yavru köpek ilk geldiğinde çocuklarınızdan birkaç gün boyunca sakin duracaklarının sözünü alın.
- Çocuklarınızı köpeklere liderlik konusunda eğitin. Yavru köpek yaramazlık yapmaya başladığında onu nasıl yatıştırmak ve durdurmak gerektiğini ona öğretin.
- Köpekleri kesinlikle kızdırmamaları ve heyecanlandırmamaları gerektiğini çocuklarınıza önemle vurgulayın. Bunu yapmalarına izin vermeyin.
- Güreş, boğuşma, kovalamaca, ısırmaca gibi sert oyunları kesinlikle yasaklayın. Onlara köpeklerle gidip getirme, saklayıp bulma oyunları oynamaları konusunda teşvik edin. Yahut yüzme, yürüyüş gibi aktiviteleri önerin.
- Çocuklarınıza köpeklerle oyunların net birbaşlangıç ve bitiş anı olması gerektiğini öğretin
cocuk yetistirme etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
cocuk yetistirme etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
26 Eylül 2010 Pazar
Cesar Millan'dan: Köpekler ve Çocuklar İçin İpuçları
Cesar Millan'ın kitabını almıştım hatırlarsanız. Ara ara açıp farklı kısımlarını okumaya gayret ediyorum. Çocuklar ve köpekler için ipuçlarını bugün okudum ve aşağıda Türkçe'ye çevirdim. Her hakkı saklıdır..:) Kopyalanırken kaynak gösterilmesi emeğe saygı açısından rica olunur.
25 Eylül 2010 Cumartesi
Günah Çıkarıyorum
Bugün kötü bir şey yaptım ve bunu paylaşacağım ki en azından biraz rahatlayayım. Sabah yakındaki parkımıza gittiğimizde her zamanki gibi Jessie'yi çimlere attım ve birlikte top atmaca oynamaya başladık. O an normalde kedilerin olduğu çimlik alanda duran köpek giremez tabelasını yine köpeklerin alanına koyduklarını farkettim ama taşımak istemedim. Bunu oradaki mağazalar sık sık yapıyorlar.
Parkta 4 çimlik yer var; 1 kediler, 1 kuşlar, 2 de köpekler için. Hatta park "köpek parkı" olarak geçiyor, eskiden köpekler için kocaman bir tuvalet alanı da vardı ama sonra çocuklar da parktan faydalansın diye salıncaklar yaptılar oraya. Bu yüzden 2 köpek alanına kaka poşeti kutuları koyuldu belediye tarafından .
Jessie ile benim o an kimseye zararımız yok, kendi halimizde takılıyoruz. Havlama yok, başkasına gitme yok, hiçbir şeye zarar verme yok, vs; Jessie topa ve bana odaklı, ben de öyle. O sırada ilerideki bankta oturan adam ve kadın bana bakıp çocuklarına bir şey söyledi ve onu yanımıza yolladılar.Çocuk bana yaklaştı ve seslendi "pardon, burda köpek giremez tabelası var, siz neden burdasınız?" İlk başta duymazdan geldim ama ardımdan gelip gelip 4 kere sordu.
Normalde oradaki çocuklara karşı inanılmaz sabırlıyımdır, ne sorsalar saatlerce cevap veririm ama bu sabah biraz huysuzcaydım ve çocuğa "sana ne?" dedim. Oysa ki o sadece çocuk ve kendine deneni yapıyordu, böyle bir şey yapmamam gerekirdi. Kendimi bundan dolayı kınıyorum. O an çocuğun annesi ve babası kalktı ve gelip bana demediklerini bırakmadılar, bir kısmını sayayım "medeniyetsiz, geri zekalı, salak, hayvan, yanındaki köpek bile senden daha medeniyetli, köpek beslemekle medeni mi olduğunu sandın, vs.." Hiç cevap vermeden top oynamaya devam ettim. Yaklaşmaya devam ettiklerinde ise yalnızca "medeni olduğumu söylemiyorum, zaten köpek beslemekle medeni olunmaz. Ama kendiniz gelmek yerine çocuğunuzu yollamanızdan ve şu an söylediklerinizden yola çıkarak medeniyet adına nutkunuzu dinleyecek değilim". Sonra da aldırmadan topa devam ettim.
Evet ben çok hatalıyım, çocuğa neden kızıyorum ki, ne suçu var? Anne babasına kızıyorum, ama bana dedikleri laflara değil. Çünkü birincisi ben de olsam aynı şekilde olmasa da tepki verirdim muhtemelen. İkincisi ise ben onların demesiyle söyledikleri şeyler olmuyorum. Neye mi kızıyorum? Onun arkasına sığınıp çocuklarını bu şekilde kullanmalarına kızıyorum. Çocuğun karakterinin oluşmasına izin vermemelerine ve onu düzgün bir şekilde yönlendirmek yerine kendi yapamadıklarına yönlendirmelerine kızıyorum.
Ve o çocuk bugün anne babasının tüm o laflarını dinledi, izledi. Üç gün sonra kendine en ufak bir şey söylenince böyle tepki veren bir insan olacak. Çok güzel bir şekilde evlat yetiştiren bu anne babayı -kendi suçumu kabul edip özür dileyerek- tebrik ediyorum.
Parkta 4 çimlik yer var; 1 kediler, 1 kuşlar, 2 de köpekler için. Hatta park "köpek parkı" olarak geçiyor, eskiden köpekler için kocaman bir tuvalet alanı da vardı ama sonra çocuklar da parktan faydalansın diye salıncaklar yaptılar oraya. Bu yüzden 2 köpek alanına kaka poşeti kutuları koyuldu belediye tarafından .
Jessie ile benim o an kimseye zararımız yok, kendi halimizde takılıyoruz. Havlama yok, başkasına gitme yok, hiçbir şeye zarar verme yok, vs; Jessie topa ve bana odaklı, ben de öyle. O sırada ilerideki bankta oturan adam ve kadın bana bakıp çocuklarına bir şey söyledi ve onu yanımıza yolladılar.Çocuk bana yaklaştı ve seslendi "pardon, burda köpek giremez tabelası var, siz neden burdasınız?" İlk başta duymazdan geldim ama ardımdan gelip gelip 4 kere sordu.
Normalde oradaki çocuklara karşı inanılmaz sabırlıyımdır, ne sorsalar saatlerce cevap veririm ama bu sabah biraz huysuzcaydım ve çocuğa "sana ne?" dedim. Oysa ki o sadece çocuk ve kendine deneni yapıyordu, böyle bir şey yapmamam gerekirdi. Kendimi bundan dolayı kınıyorum. O an çocuğun annesi ve babası kalktı ve gelip bana demediklerini bırakmadılar, bir kısmını sayayım "medeniyetsiz, geri zekalı, salak, hayvan, yanındaki köpek bile senden daha medeniyetli, köpek beslemekle medeni mi olduğunu sandın, vs.." Hiç cevap vermeden top oynamaya devam ettim. Yaklaşmaya devam ettiklerinde ise yalnızca "medeni olduğumu söylemiyorum, zaten köpek beslemekle medeni olunmaz. Ama kendiniz gelmek yerine çocuğunuzu yollamanızdan ve şu an söylediklerinizden yola çıkarak medeniyet adına nutkunuzu dinleyecek değilim". Sonra da aldırmadan topa devam ettim.
Evet ben çok hatalıyım, çocuğa neden kızıyorum ki, ne suçu var? Anne babasına kızıyorum, ama bana dedikleri laflara değil. Çünkü birincisi ben de olsam aynı şekilde olmasa da tepki verirdim muhtemelen. İkincisi ise ben onların demesiyle söyledikleri şeyler olmuyorum. Neye mi kızıyorum? Onun arkasına sığınıp çocuklarını bu şekilde kullanmalarına kızıyorum. Çocuğun karakterinin oluşmasına izin vermemelerine ve onu düzgün bir şekilde yönlendirmek yerine kendi yapamadıklarına yönlendirmelerine kızıyorum.
Ve o çocuk bugün anne babasının tüm o laflarını dinledi, izledi. Üç gün sonra kendine en ufak bir şey söylenince böyle tepki veren bir insan olacak. Çok güzel bir şekilde evlat yetiştiren bu anne babayı -kendi suçumu kabul edip özür dileyerek- tebrik ediyorum.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

