Uzuuuun Bir Aranın Ardından MERHABA!

Baya uzun zamandır bloğu ihmal ettim. Bunda en önemli faktör iş, spor, sosyal hayat, Jessie, vs. arasında koşuşturup duruyor olmam desem de şahsen ben kendim de buna inanmıyorum :) Oturup evde defterime bir şeyler karalayacak zaman buluyorsam koşuşturmaca ancak bahane olabilir sanki.

Sanırım sebep şu; Jessie'nin büyüme sürecinde çok tecrübesiz olduğum için kendim de çok araştırma yapıyordum ve araştırıp öğrendikçe de notlar alıyordum. Blog fikri de böyle çıkmıştı zaten. Jessie büyüyüp araştırma kısmı azaldıkça yazma ihtiyacı da azaldı sanıyorum.

Jessie artık 9 yaşında. Çoğu zaman uslu, yer yer zıpır, çok nadiren de yaramaz. Geçmişe dönüp baktığım zaman hayatımda aldığım en akıllıca kararlardan birinin bir köpek sahiplenmek olduğunu görüyorum. Elbette ki büyüme sürecinde zor zamanlarımız oldu; evde çiş kaka dönemleri, diş çıkarma dönemi, kısırlaşmaya kadarki süreçte çiftleşme sendromları, ergenlik dönemi...

Nasıl bir çocuk bin bir emekle yetişiyorsa köpekler için de aynı durum geçerli. Günün sonunda karşımdaki canlı büyük oranda benim emeğimi, aynadaki yansımamı gösteriyor ve ben onu canımdan çok seviyorum. Onun sağlığı ve mutluluğu için yapmayacağım şey azdır.

Anne kedi gazabından korunmak için 50 kiloluk halimle 32 kiloluk minnoş Jesoş'u kucaklayıp koca bir alt geçit geçirmişliğim var...

Kırık ayağınızla köpek gezdirmeye çıkmışlığım var, hem de birden fazla kere...

Ayağımı kırdığımda gittiğim ilk hastaneden "alçıya alınırsa Jessie'yi gezdiremem" kafasıyla alçıyı reddetmişliğim var ki 24 saat dayandım o acıya...

Mantıklı ya da mantıksız Jessie için yaptığım hiç bir şeyden pişman değilim. Bugün aynı anlar yine yaşansa, yine aynısını hatta yapabiliyorsam kat be kat fazlasını yaparım. Çünkü benim ona verdiklerim onun bana verdikleri ve hayatıma kattıkları ile kıyaslandığında solda sıfır kalır, lafı bile edilmez.

Seni çok seviyorum dünyanın en tatlı yaratığı, sağlıklı olarak uzun yıllar yanımda olman tek temennim.

Ramazan Ayında Hayvanları Unutmayalım

On bir ayın sultanı olan Ramazan ayının ilk günündeyiz. 

Dinimizde hayvanlara iyilik yapmanın sevabı çok büyüktür.

Ancak maalesef ki %99'u Müslüman olan ülkemizde hayvanlar büyük işkencelere uğramakta, zehirlenip kıvranarak öldürülmekte, belediye bakim evlerinde ve sokaklarda ac ve susuz ölümlere mahkum edilmektedir.

Mübarek Ramazan ayında tutulan Oruç, "esas olarak toplumun ahlaki hayatını değiştiren, iyiye ve güzele götüren bir ameldir ve zenginler oruc sayesinde fakir ve yoksulların, aç ve susuz kalanlarin durumunu daha iyi anlarlar olarak tarif edilmektedir.

Unutmayalım ki;
- Hayvanların önüne bir kap su bir kap yemek konması, onlara merhamet ve şefkatle yaklaşılması İslam dinimizin de bir gereğidir

- Hayvanlara eziyet ve işkence edenler, onları dövüştürenler, zehirleyip öldürenler büyük günaha girerler.

HAYIRLI RAMAZANLAR..

Resimlerle Köpekler ve Diğer Hayvanlar

Köpeklerimiz Bize Neler Öğretir: Jessie'nin Bana Öğrettikleriyle Yeni Bir Ben

Jessie'nin bana yeni ve iyi pekçok özellik kazandırdığını itiraf ediyorum. Bu yeni özelliklerimi ve yeni Mehtap'ı daha çok seviyorum.
- Çünkü ilk olarak ben onlarla daha farkındalıklı ve daha iyi bir insan olma yolunda adımlar attığımı görüyorum.
- İkinci olarak ise kendimle ve hayatla ilgili pekçok şey öğreniyorum.

1. Karşılıksız sevgi:
Onlara kızsak da cezalandırsak da bizi sevmekten asla vazgeçmezler. Her zaman kendilerini olduğu gibi gösterirler, daha farklı değil. Kedileri kovalamalarını ya da ayakkabılarımızı kemirdiklerini gizlemeye çalışmalazlar. Bununla birlikte hep daha iyi olmak, bizi daha memnun edebilmek için ellerinden geleni yaparlar. 
2. Kırgın ve dargın kalmama:
Onlar nefret ya da hınç beslemezler. Eve geç gitsek de, onu dışarı çıkarmasak ya da suyunu vermeyi unutsak da bizi sevinç ve neşe içinde gülen gözlerle karşılarlar. Bizi affetmelerine asla gerek yoktur, çünkü biz öyle düşünsek de onlar zaten bizi yargılamamışlardır.

3. Kusurları ve hataları kabullenebilme:
Kötü göründüğümüz ya da biraz kilo aldığımız için onlardan farklı muamele görmeyiz. Ne kadar başarılı olduğumuz, ne kadar paramızın olduğu ya da o gün ne yanlışlar yaptığımızı önemsemezler. Bizi olduğumuz gibi sevmekle kalmayıp, her zaman mükemmel olduğumuz gözüyle görürler. Siz de başkalarını böyle görmeyi denemek ister misiniz, çok zor değil mi?

4. Mutlu olacak birşey bulma:
Mutluluk ve sevince sarılırlar. Onların en endişeli ve mutsuz oldukları anlar mekanlarını ve bizi korudukları anlardır. Onları da geçer geçmez unutmayı başarırlar.

5. "Boşver gitsin, rahatla!"
Hayatlarında bir stres varsa onu bizim yarattığımız şüphesiz. Bir yerlere yetişemedikleri için gerilmez, ufak bir aksilik için tüm günü mahvetmezler. Hayat kısa, yeri gelince boşverelim gitmesin mi?

Jessie benim sevgi öğretmenim, hayat ışığım, neşe kaynağım, her an her yerde desteğim, vs vs vs.. Onu çok seviyorum ve bir an önce eve gidip sarılmak istiyorum.

Mehtap Arslan & Jessie